poniedziałek, 1 sierpnia 2016

Powiew














W ciszy


pozostał ślad


zatrzymanych w krtani słów,


które chciały krzyczeć,


wytłumaczyć się do końca.



Nie pójdę po tych śladach.


W pomieszaniu


słów i znaczeń,


obcych światów,


w pięści zaciśniętego ego


serce


nie znajduje odpowiedzi.



Świat ma smak i barwę,


i ten zawsze świeży powiew


świadomości,


że zrozumienie


czeka


pośród tych


o otwartym sercu.




















Fot. Ewa Bielańska




4 komentarze:

  1. Piekny wiersz który doskonale rozumiem taki dla mojej duszy Pozdrawiam M-L-54

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję. Wiersze, poezja przynosi ulgę udręczonej duszy i pomaga w jej leczeniu.

      Usuń
  2. Jego wartość literacka wynika przede wszystkim z umiejętnego łączenia przeżyć wewnętrznych z obrazowaniem metaforycznym. To poezja nastrojowa, introspektywna, która może poruszyć czytelnika.
    Pozdrawiam T.

    OdpowiedzUsuń
  3. Utwór wyróżnia się wrażliwością, spójnością i kulturą słowa. To poezja dojrzała, spokojna, nastawiona na dialog z czytelnikiem. Wiersz zasługuje na wysoką ocenę i wyróżnienie konkursowe, szczególnie w kategorii liryki refleksyjnej. Nie znam się, ale zasięgnąłem opinii u specjalisty i tak ocenił Twój wiersz. Pozdrawiam W.

    OdpowiedzUsuń