Jest
świat marzeń, który
Dotykasz myślą,
Wspaniały,
Tak czysty... ?
Jest świat dotknięty
Dotykasz myślą,
Wspaniały,
Tak czysty... ?
Jest świat dotknięty
Fetorem
zgnilizny,
I
Zapachem fiołków,
Miłością,
Zapachem fiołków,
Miłością,
Błyskiem
świateł słońca zza chmur,
Powiewem
wiatru nad doliną,
Trelem słowika o brzasku, kiedy skrzy się rosa,
Gniewem, zawiścią
Ślepotą, brakiem nóg...
Trelem słowika o brzasku, kiedy skrzy się rosa,
Gniewem, zawiścią
Ślepotą, brakiem nóg...
I
Śmiercią.
Tutaj
Tutaj
Dotykasz
radości
Splecionej z rozpaczą.
Splecionej z rozpaczą.
Ładny i smutny.
OdpowiedzUsuńWiersz ma luźną, wręcz fragmentaryczną budowę.
OdpowiedzUsuńZabawa pauzami, przerwami wersyfikacyjnymi i pojedynczymi słowami w oddzielnych linijkach podkreśla emocjonalne drżenie wypowiedzi.
Taki sposób zapisu sugeruje, że mówiący nie przedstawia gotowej tezy, lecz raczej odczuwa świat w sposób szarpany, wielowarstwowy.
Język jest prosty, obrazowy, ale nie banalny.
Kontrasty są wyraźne, lecz nieprzesadzone – budzą skojarzenia z ekspresjonizmem, gdzie piękno i brzydota współistnieją w jednej przestrzeni.
Wiersz niewątpliwie posiada wartość emocjonalną i refleksyjną.
Jego siła tkwi w:
• umiejętnym budowaniu atmosfery,
• użyciu zmysłowych detali,
• zestawianiu skrajności jako formy opisu życia,
• puencie, która spaja całość i otwiera interpretacyjnie.
Jeśli traktować go jako tekst autorski, można powiedzieć, że ma potencjał liryczny i dobrze buduje nastrój poprzez kontrasty i sensoryczne obrazy.
Postanowiłem zajrzeć na różne Twoje wiersze i jestem pod wrażeniem. Pozdrawiam T.