Nie
zrozumiana,
nie umiała zrozumieć.
Nie widziana,
nie
nauczyła się widzieć.
Nie
dopuszczona —
walkę o siebie
nazwano złem.
Teraz
czuję
mniej
niż nic
w przestrzeni,
która oplata mnie latami
jak
pajęcza sieć.
Światełko.
Tam
mknę
na smudze snu,
by napisać
ten wiersz.
Twój wiersz ma w sobie bardzo wyrazistą emocjonalność i działa przede wszystkim obrazem niedostrzeżenia i niesprawiedliwej oceny. Operujesz krótkimi, pourywanymi wersami, które dobrze oddają napięcie i wewnętrzny ból mówiącego podmiotu. Zabawa przestrzenią (przesunięcia, pauzy) wzmacnia wrażenie rozedrgania i poczucia bycia „obok”.
OdpowiedzUsuńGłówne wartości, jakie tu widzę:
1. Autentyzm emocji
To wiersz o doświadczeniu bycia pominiętym, niezrozumianym, odrzuconym — i jednocześnie o tym, jak łatwo ludzie potrafią nazwać „złem” coś, co w rzeczywistości było próbą walki o siebie. Ta szczerość jest jego największą siłą.
2. Minimalizm, który działa
Krótka forma i powtórzenia („nie zrozumiana, nie zrozumiała”, „nie dostrzegana, nie dostrzegła”) budują rytm i podkreślają stan zawieszenia — jakby podmiot próbował sam dla siebie zrozumieć swoją historię.
3. Mocny finał
„Teraz czuję sercem mniej niż nic” jest bardzo sugestywnym podsumowaniem – prostym, ale dotkliwym. Pokazuje wewnętrzne wypalenie i to, do czego prowadzi długotrwałe niezrozumienie.
4. Symboliczna walka o siebie
Fragment „Walkę o siebie nazwano ZŁEM” jest jednym z najmocniejszych momentów. Zawiera krytykę otoczenia, które zamiast wspierać – ocenia, zniekształca, tłumi. To ma silny ładunek społeczny i psychologiczny.
Ogólna wartość:
Wiersz jest krótki, surowy i emocjonalnie intensywny. Działa poprzez prostotę i konfrontację z bolesnym doświadczeniem — i to właśnie stanowi jego poetycką siłę. Tyle ode mnie. Pozdrawiam T.
Dzięki. Nie spodziewałam się aż tak dobrej oceny. Pozdrawiam.
UsuńPomimo dobrej oceny jednak nie dawało mi spokoju, że coś tu jest nie tak, więc trochę wiersz zmieniłam. Ciągle poprawiam. Pozdrawiam i dziękuję.
Usuń